Wpływ rodzeństwa na twoje życie – cz. 1

Powiedz mi, czy masz rodzeństwo, a dowiesz się kim jesteś – brzmi irracjonalnie, czyż nie? Jest jednak w tym dużo prawdy, gdyż badania wskazują na to, że wiele cech naszej osobowości jest determinowanych przez naszą pozycję w rodzeństwie, a w przypadku jedynaków – jego brakiem. Może nie każdy jest tego świadomy, ale pewne schematy myślowe na ten temat zostały już utarte w społeczeństwie, np. Jedynaczka? Pewnie jest rozpieszczoną „księżniczką”. Dostrzegane jest również to, że najczęściej najstarsze dziecko jest najbardziej ułożone i stanowcze, a najmłodsze skłonne do ryzyka i „korzystania z życia pełną gębą”. Oczywiście nie jestem za popadaniem w pułapkę stereotypów i generalizowania, ale w tym i najbliższych artykułach przyjrzę się temu zagadnieniu, choćby w formie pewnej ciekawostki.

Czynniki determinujące niektóre cechy osobowości, które wiążą się z rodzeństwem to m.in. pozycja w rodzeństwie, płeć, różnica wieku (im mniejsza tym większy wpływ na osobowość), pozycja w rodzeństwie rodzica tej samej płci.

Sposób funkcjonowania w związku romantycznym przede wszystkim wynika z wzorca zaobserwowanego w relacji rodziców/opiekunów. Nie należy jednak bagatelizować w tej kwestii swojej pozycji w rodzeństwie. Zasadniczo najbardziej udane związki to te, które są komplementarne, czyli np. kobieta wychowująca się ze starszym bratem, związuje się z mężczyzną, który ma młodszą siostrę. Ma to wpływ ze względu na większe potencjalne zapotrzebowanie na okazywaną troskę i opiekę ze strony tej kobiety, ale także silniejszą potrzebę dominacji i podejmowania kluczowych oraz odpowiedzialnych decyzji przez partnera, który był najstarszym z rodzeństwa. Jeżeli to nie jest wystarczająco obrazowy przykład, to przyjrzyjmy się sytuacji zupełnie odwrotnej (kobieta ma młodszego brata, a mężczyzna starszą siostrę). Najstarsza siostra w takiej sytuacji momentami jest niemal opiekunką dla swojego partnera, który chętnie to przyjmuje, będąc nieco frywolnym oraz mniej odpowiedzialnym w związku.

„Zasada” komplementarności sprawdza się również w przyjaźniach, chociaż ze względu na mniej zażyły charakter takiej relacji, nie jest dostrzegana w aż tak dużej liczbie przypadków jak w związku romantycznym. Oczywistym jest też to, że „którym z kolei” dzieckiem jesteś ma wpływ na traktowanie przez rodziców, np. najczęściej – z racji wieku –  najstarsze dziecko ma stawiane wyższe wymagania co do odpowiedzialności niż jego rodzeństwo, co rzutuje na silniejsze wykształcenie się tej cechy charakteru w przyszłości. Jeśli chodzi o nawiązywanie relacji z osobami przeciwnej płci, statystycznie najlepiej radzą sobie z tym młodsze siostry braci i młodsi bracia sióstr. To właśnie ci najmłodsi w rodzinie są też tymi, którzy w dorosłym życiu dają swoim dzieciom najwięcej swobody.

To tyle tytułem tego rozległego wprowadzenia do tematu. Wszystkich zainteresowanych zapraszam niebawem na część drugą, w której napiszę dokładniej o ogólnej charakterystyce najmłodszych, średnich i najstarszych sióstr oraz jedynaczek, a w trzeciej w ten sam sposób przyjrzymy się braciom i jedynakom.

Źródła:
Richardson L.A., Richardson R.W., Najstarsze – średnie – najmłodsze, Gdańsk 1999.

CIĄG DALSZY

Powiązane posty

Dodaj komentarz